Παρασκευή, 9 Μαΐου 2008

νεο μπλογκ ή και εδω









καλησπερα σας συνταξιδιωτες , μπορειτε να με βρίσκετε και στο νεο μου μπλογκ ακομη δεν εχω αποφασισει τι θα κανω με αυτο, αλλα μαλλον λεω να εχω ενα για χειμωνα και ενα για καλοκαιρι, το αλλο θα ειναι πιο δροσερο με περισσοτερη βλαστηση ,γιατι αναμενετε θερμο καλοκαιρι ,οποτε πρεπει να παρουμε τις προφυλαξεις μας ....

μια μερα ...περασε ....ετσι οπως ηρθε........


Σήμερα αλλά σχέδια είχα και αλλιώς εξελίχθηκε η μέρα .

Πήγα από τον αδερφό μου καθότι κρύωσε και κόλλησε και το μικρό του.

Του έκανα κάτι ψώνια , μετά έφυγα . τηλέφωνο για απογευματινό καφέ στο Παγκράτι.

Με παλιό συμμαθητή και μια φίλη μου που του είχα γνωρίσει , η φίλη είχε φάει ήττα μαζί του(αρκετά χρόνια πριν τώρα έχει ηρεμήσει) αλλά δεν προχώρησε το θέμα . πάμε στο αερόστατο , ένα καφέ από αυτά που σερβίρουν τα πάντα όλη μέρα . ο κόσμος χαλιά αλλά, τι να κανείς που μένουμε κοντά και αν βαριέμαι για κέντρο είναι η μόνη λύση εδώ.

Επικοινωνία για γέλια , οι διπλανοί που μας άκουγαν θα είχαν φρικάρει με τις μαλακίες μας . η φίλης μας έλεγε ο κύριος και εμείς ακούγαμε ο σκύλος και προσπαθούσαμε να δούμε τι δουλεία έχει ο σκύλος σε αυτά που λέει . το λύνουμε το μυστήριο με το σκύλο ,αλλά αυτά που τις έλεγε ένας πελάτης στη δουλεία ήταν άστα να πάνε(μα καλά μας λέει όλοι οι τρελοί εμένα βρίσκουν).

Του λέει Χριστός ανέστη και αρχίζει επί 45 λεπτά να τις λέει για Χριστό ότι ήταν στο δόγμα του Απόλλωνα ,είχε ακολουθήσει την Απολλώνια θεωρία κλπ , ο Απόλλων ήταν από κάπου βόρεια προς Σουηδία μεριά ως ξανθός και ωραίος νέος(φοιβος) που ήταν ,τις είπε και αλλά παλαβά . είπαμε κι άλλες βλακείες και ενώ ζαλίσαμε λιγάκι τους γύρω μας φύγαμε .

Έρχομαι σπίτι και είμαι κάπως ανήσυχος , θέλω να βγω αλλά δεν παίζει κάτι. Ανοίγω το pc , σκέφτομαι να κάνω ένα νέο μπλοκ (θα σας ενημερώσω) ή μάλλον το έκανα αλλά ακόμη είναι υπό τροποποίηση . θα μου πεις γιατί εδώ καλά δεν είναι ?, η φάση είναι ότι θέλω κάτι να προσθέσω και εδώ δεν μπορώ , είναι σαν να θέλω να βάλω γυάλινη οροφή στο σπίτι και να πρέπει να χαλάσω το μισό σπίτι . άρα κάνω ένα καινούργιο , διατηρούμε και το παλιό ως έχει και βλέπουμε .

Σκεφτόμουν την αυριανή μέρα, τι θα κάνω , δεν ήξερα , μέχρι που κάτι έγινε και

έκλεισα για το live των last drive , με χαροποίησε η φάση αρκετά.. σήμερα δεν είχε διάβασμα , ούτε βόλτες μακρινές μόνο σκέψεις για το μακρινό και κοντινό αύριο , για

τα λάθη ,πάθη , τα ανεκπλήρωτα όνειρα ,αυτά που τώρα ονειρεύομαι και δεν ξέρω αν θα γίνουν . βάζω στο ποτήρι ένα ούζο με πάγο του στάζω λίγο λεμόνι μέσα να αλλάξει γεύση .

μιλάω με διάφορα άτομα από τα μπλοκ , λέμε ότι μας κατεβεί στο κεφάλι .

άλλος στην Παταγονία και άλλος στη Μογγολία , κάπου όμως βρισκόμαστε έστω και για λίγο, χανόμαστε και συναντούμαστε στις Αζόρες νήσους ,κάτι κουκίδες στον ατλαντικό.

Κι άλλο ούζο για να πάω νότια αυτή τη φορά στα Κανάρια, να ξαπλώσω στις αμμώδεις παράλιες , να πιω κοκτέιλ και να δω τη ζωή να ξεπετάγεται από τα κύματα

. να με πλησιάζει και να με παίρνει μαζί της σε ταξίδια μαγικά, έρωτα και συγκινήσεων , μέθης και αλλοτρίωσης

υ.γ. το λουλουδι απο τον κακτο καθε μερα γινεται πιο ομορφο.

υ.γ. συναντησα ενα φιλο απο το ζωικο βασιλειο , αλλα δεν τον προλαβα εν ζωη
καποιο κτηνος τον πατησε , τον συντριψε .
υ.γ. οι νεκροι στην μυανμαρ σιγουρα θα φτασουν τις 100 χιλιαδες.
μα καλα ποιος ξερει που βρισκετε η μυανμαρ και τι θεο πιστευουν εκει κατω?
αν ηταν αναμεσα στους νεκρους δυτικοι σεξοτουριστες που εχουν κατακλησει την νοτια ανατολικη ασια , τα μμε θα μας ειχαν πρηξει τα αρχιδια. αλλα για τους βιρμανους που ζουν χειροτερα κι απο την κολαση τωρα δεν μιλαει κανεις . το περνανε στα ψιλα.

Πέμπτη, 8 Μαΐου 2008

last drive live 9,10/5



ενα μεγαλο γκρουπ , τους παρακολουθησα πέρυσι το καλοκαιρι
ειναι απιθανοι επανω στη σκηνη , πολυ δυνατοι και πολυ μπροστα απο την
εποχη τους, επρεπε να περασουν αρκετα χρονια ,ωστε να βρουν το δρομο
οι μουσικες τους στο ελληνικο κοινο , αν και δεν μου αρεσουν οι επανενωσεις
αυτη εδω ειναι η επανασυνδεση εχει νοημα . μονο να τους δεις live φτανει,
μαλλον το καλυτερο ελληνικο γκρουπ μαζι με τις τρυπες.
δεινουν δυο συναυλιες 9,10/5 στο gagarin, οσοι δεν τους εχετε δει μην χασετε καποια απο τις δυο συναυλιες ....θα τα πουμε εκει ή εδω με νεα απο το live.

Τετάρτη, 7 Μαΐου 2008

νυχτα στην πολη.........





Χθες τελικά βγήκα δεν μπορούσα να μείνω μέσα , δεν ήθελα να κολλήσω στο δίκτυο ήθελα να δω να μιλήσω… αλλά ας τα πάρω ανάποδα τα πράγματα.

Ξυπνάω το πρωί ,έχω κοιμηθεί μόνο λίγες ώρες, μετά από πιόμα , δεν έχω πονοκέφαλο μόνο διψάω, πίνω νερό κοιτάω την ώρα είναι όντως νωρίς 9, ανοίγω το ράδιο στον εν λευκό που τέτοια ώρα έχει γαματες μουσικές , κοιτάω έξω από το παράθυρο , έχει συννεφιά , θέλω να βρέξει έχω αρκετό καιρό να δω βροχή, χθες που γυρνούσα έπεφταν κάτι σταγόνες υποψίες βροχής, σκεφτόμουν τι ωραία να ξυπνήσω το πρωί και να βρέχει (τώρα που γράφω είναι απόγευμα και βροχή δεν έχω δει , συμβιβάζομαι και με την συννεφιά ) την πέφτω ξανά στο κρεβάτι. Δεν θέλω να κοιμηθώ ,έχω εφηβικές καύλες και στο μυαλό είναι καρφωμένες οι χθεσινές εικόνες που είναι νωπές ακόμη , είναι το μωρό που είδα χθες στο γνωστό μπαράκι , νέο μωρό , ένα δέρμα αλαβάστρινο , γυάλιζε σαν μαρμαρυγή, τα δάκτυλα του τόσο ευγενικά και όμορφα, τα χείλη του κόκκινα σαν αίμα και σαρκώδη , ο τρόπος που κάπνιζε το τσιγάρο ερασιτεχνικός αλλά με πάθος , πόσο θα ήθελα να ήταν εδώ μαζί μου να εξερευνούσε το κορμί μου με τα χείλη του, να το κρατούσα σφιχτά κοντά μου , να ξυπνήσουμε μαζί και έξω να βρέχει . δεν μιλήσαμε ήταν με παρέα έπεσαν κάτι λοξές ματιές ,αλλά δεν μπόρεσα να καταλάβω τι παίζει ,αν ήταν με τη σχέση η μόνο . στο μπαράκι είδα την Χ. δεν ήταν με τη γνωστή της παρέα, είδα αλλά άτομα μαζί της, μιλήσαμε , μου είπε πόσο της αρέσει η μουσική που παίζουν οι φίλοι μου το Σάββατο το βράδυ στο ιντερνετ(έχω αναφερθεί σε άλλο πόση γα την εκπομπή). Είδα πολλούς γνωστούς θαμώνες , είχε πολύ κόσμο, για τρίτη βράδυ ήταν σαν γιορτή . ντ τζ παίζει γαματα ανεβάστηκα τραγούδια , πολλοί θαμώνες που είναι και φίλοι του χειροκροτούν σε κάθε τραγούδι , κάποια στιγμή παίζει το ‘’dimistification’’ apo tous lush αγαπημένο τραγούδι από τα 90’ς , παίζει και grandaddy

. μιλάω με ένα γνωστό μου ,τον οποίο είχα δει την Παρασκευή στη ρωσική ντίσκο , είχαμε μιλήσει και εκεί αλλά σίγουρα δεν θυμόταν τίποτα εφόσον κοιμόνταν πάνω στην πιστά. Του λέω εντάξει συνήλθαμε από τα κομμάτια ? ναι μετά από δυο μέρες ύπνο μια χαρά είμαι , ναι σε βλέπω του λέω ,έτοιμος για νέες ήττες , για νέες συντριβές που λένε οι τρύπες.. είναι και φίλος από τους closer sto bar μου λέει θα δώσουν συναυλία μαζί με αλλά ελληνικά συγκροτήματα στο σταυρό του νότου κάπου μέσα στο Μάη . εντοπίζω εκείνο το αγοράκι με το θράσος που μου είχε μιλήσει στην ρώσικη ντίσκο. Περνάει συνεχεία από μπροστά μου και κάνει τον κινέζο , σαν να μην με δει ποτέ σαν να μην αυτός που μου την έπεσε , μέσα μου γελάω με την μαλακία του κόσμου . πίνω και άλλη μπύρα το μπαρ είναι γεμάτο που αλλού να πας . το μωρό δίπλα με έχει πεθάνει σε άλλες εποχές θα το είχα ερωτευθεί παραφορά , τώρα είναι απλά κάτι ωραίο , που θα ήθελα να περάσω μαζί του, ξέρω πως αν δεν το ξανά δω πρόσφατα θα το ξεχάσω εύκολα . δεν διαρκούν οι εικόνες για πολύ .αποφασίζω να φύγω , αρχίζω και φωτογραφίζω διάφορα αντικείμενα από βιτρίνες μέχρι τις γραμμές του δρόμου ,μπανανόφλουδες και σκουπίδια . έχει συννεφιά θέλω να βρέξει . διασχίζω τους έρημους δρόμους , φυσάει ένα ωραία δροσερό αεράκι , δεν θέλω να έρθει ακόμη το καλοκαίρι ,αν και πιστεύω θα έρθει πολύ σύντομα . οι ακακίες έχουν χάση τα Ανθή τους και δεν υπάρχει στον αέρα το ευωδιαστό άρωμα τους που τόσο με μέθυσε στις προηγούμενες βόλτες μου. Μήνυμα ότι το καλοκαίρι είναι κοντά. Ελπίζω να βρέξει αρκετά αυτές τις μέρες . φτάνω σπίτι ξαπλώνω και διαβάζω λιγάκι το βιβλίο ‘’ ναρκωτικά και μέθη ‘’του ερνστ γιουνγκερ σε μετάφραση Κωστή Παπαγιωργη. Νυστάζω το κλείνω, ο μορφέας με αγκαλιάζει ακαριαία .

Υ.γ. ημέρα στις ειδήσεις στο ράδιο , οι νεκροί στην Μυανμάρ έχουν φτάσει τις 23000

Πολύς θάνατος , άσχημες ειδήσεις για το περιβάλλων και για τον άνθρωπο.

Υ.γ. σήμερα έχω σκοπό να μην βγω ,αλλά μέχρι το βράδυ ποιος γνωρίζει ….

υ.γ. δεν βρηκα το dimistification alla kai to lady killers mia xara einai

Τρίτη, 6 Μαΐου 2008

κουβεντες ,κρασια ,μπυρες,......




Ξυπνάω χωρίς να έχω κάτι στο μυαλό μου , ή μάλλον είχα βγάλει από την κατάψυξη εν κομμάτι αρνί να ξεπαγώσει για το μαγειρέψω . ξυπνάω αργά κάνω καφέ και αμέσως βάζω μπρος την κατσαρόλα , δεν έχω αποφασίσει ακόμη πώς να το μαγειρέψω. Το βάζω με νερό να βράσει και μετά το ξαφρίζω, ρίχνω μέσα ψιλοκομμένο κρεμμύδι και σκόρδο και το αφήνω να βράσει. Για το βράδυ έχω κανονίσει να βρεθώ με έναν νέο φίλο ,κάπου εδώ κοντά , έχει μια δουλεία και μου πρότεινε να πιούμε έναν καφέ.

Πηγαίνω για ψώνια , επιστρέφω , συνεχίζω τη μαγειρική. Κάνω το μισό αρνί με λαχανικά και ρύζι και το υπόλοιπο τα αφήνω για άλλη φορά έτσι κι αλλιώς δεν περιμένω κανέναν. Λάθος όμως με παίρνει τηλ. ο κολλητός να περάσει μετα τη δουλεία του από σπίτι . οκ του λέω περιμένω ανοίγω το pc βλέπω τα μεηλ και ο φίλος που είχαμε πει να βρεθούμε το ακυρώνει . Μετά από λίγο μου τηλεφωνεί ξανά και να με ρωτήσει αν θέλω να μου πάρει εισιτήριο για το live των last drive, αρνούμαι, δεν ξέρω αν θα πάω, τα οικονομικά είναι κάπως , τους είχα δει το καλοκαίρι εντάξει είναι γεμάτοι ,αλλά δεν έχω εισιτήριο . κάποια στιγμή φτάνει ο κολλητός , μαζί του φέρνει και μπύρες , μου λέει έχει φάει στη δουλεία όποτε θα πιούμε. . μετά από λίγο χτυπάει το κουδούνι , τον ρωτάω σε ποιον άλλον είπες να περάσει ? στον Γ. όχι μου λέει , τον ρωτάω στον Ν. , όχι μου λέει , ανοίγω τελικά είναι ο Γ. ο άλλος κολλητός (αυτά τα δυο άτομα είναι αυτά που έχω εκφραστεί περισσότερο , που τα γνωρίζω ,που τους έχω ανοίξει την καρδιά μου, που……… 16 χρόνια σχέση είναι αυτή).

Μπύρες κουβέντα περνάει η ώρα χαλαρά , σερβίρω αγγουράκι με ελιές , κι άλλες μπύρες , κάποια στιγμή τελειώνουν, πετάγεται ο Τ. στο περίπτερο για εφοδιασμό.

Η συζήτηση έχει ανάψει έχει πάει σε προσωπικό επίπεδο , εκφράζω κάποια παράπονα μου λένε τα δικά τους , κάπου συμφωνούμε ,κάπου χανόμαστε , ο καθένας είναι αλλού , έχει άλλες προτεραιότητες , άλλοι εκφράζονται με τον τρόπο τους άλλοι τίποτα. Μουσικές, κουλτούρες παράπονα , ………τέλος η μπύρα , περνάμε στο κρασί ,βγάζω και φαγητό να τσιμπάμε κρασί κουβέντες ,διαφωνίες ,ένταση σε πολιτισμένα επίπεδα. Σε αυτές τις συζήτησης δεν υπάρχει συνεννόηση , η ατμόσφαιρα έχει φόρτιση (όχι αρνητικά θα έλεγα , αλλά είναι κάπως , ο καθένας προσπαθεί να φυλάξει το τίποτα του)

Κάποια στιγμή ο Γ. αποχωρεί (ο Γ. έχει σχέση και συζεί, ο τ. έχει σχέση αλλά μένει μόνος προς το παρόν, ο οικοδεσπότης δεν έχει σχέση ,δεν το προβλέπει προς το παρόν , μένει σχεδόν μόνος τις περισσότερες μέρες).

Μένω με τον Τ. ξανά διάλογοι που δεν καταλήγουν πουθενά , μας διακόπτουν μεηλ μηνύματα και τηλέφωνα , κρασί στα ποτήρια , κουλτούρα και κουτσομπολιό για τους γνωστούς. έχω αρπάξει και θέλω έξοδο για ποτό , ο Τ. είναι έτοιμος αλλά λόγο δουλείας αύριο συν ότι είναι παρορμητικός ,και αν βγούμε άστα να πάνε θα αχούμε άσχημη κατάληξη . δεν τον παροτρύνω , του λέω μάλλον θα βγω ……..

Υ.γ. στο ράδιο ακούω ότι οι νεκροί στη Μυανμάρ έχουν φτάσει τις 15 χιλιάδες σχεδον

(μια παροιμία λέει : ο κόσμο καίγεται και το μουνί χτενίζεται ).

Υ.γ. ..η Θάλεια στο ράδιο παίζει ωραία τραγούδια αλλά έχει μια νοσταλγία για το παρελθόν………μάλλον φεύγω……..

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2008

ποσο οι επιλογες ειναι δικες μου για την τιποτενια υπαρξη ?


Πόσο υπευθύνως είναι ο άνθρωπος για τις πράξεις του, τις σκέψεις του, το σώμα του και τα χαρακτηριστικά του, που τον κάνουν μοναδικό ,αυτό που είναι ο καθένας μας?

Όσο μεγαλώνω γνωρίζω τον εαυτό μου λιγότερο , εκεί που στα είκοσι είχα μια αυτογνωσία και νόμιζα ότι ναι ,εντάξει είμαι αυτός και έχω αυτοπεποίθηση και γνωρίζω και δυο πράγματα ,έχω και μια ψιλοκουλτουρα επειδή ακούω ροκ και τα σχετικά, τώρα ξέρω ότι δεν γνωρίζω τον εαυτό μου και όχι μόνο αυτό αλλά δεν τον διαμόρφωσα εγώ στο μεγαλύτερο του μέρος , δεν είμαι υπευθύνως για αυτό που είμαι , είμαι ένας ξένος μέσα έναν ξένο ή πολλοί ξένοι σε έναν ξένο .

1)Τα γονίδια μας και το dna μας τα έχουν μεταδώσει οι προγονοί άρα είμαστε κάτι το οποίο δεν είναι επιλογή μας. Δεν επέλεξα να έχω μάτια μπλε ή κόκκινα , να είμαι δυο μέτρα παρά πολλούς πόντους , να έχω καστανά μαλλιά και ότι άλλο μπορεί να σου κληρονομήσουν τα γονίδια σου, από ασθένειες μέχρι χαρακτηρίστηκα εξωτερικά.

2) το έμβρυο κατά τις πρώτες εβδομάδες της κύησης του σχηματίζει τον εγκέφαλο του. Μια διαδικασία που γίνεται με ταχείς ρυθμούς και εξαρτάτε πολύ από τις τροφές που τρώει η εγκυμονούσα . όσο πιο θρεπτικές είναι τόσο καλύτερα για τον εγκέφαλο του εμβρύου , και κυρίως όσο πιο πλούσιες σε λιπαρά (κυρίως από ψαριά).

3) μετά την εγκυμοσύνη το βρέφος πρέπει να θηλάζει όσο το δυνατόν περισσότερο και να μην ταΐζεται με σκόνες . το γάλα είναι αναντικατάστατο και κάνει τον οργανισμό πιο ανθεκτικό, τον εγκεφαλο πιο εξυπνο , αλλά πρέπει και η μανά να τρώει πολλές τροφές καλές και πλούσιες σε λιπαρά και υδατάνθρακες ώστε το γάλα να είναι καλό .

4) στα τέσσερα ,πέντε χρόνια σου έχεις σχεδόν διαμορφωθεί λείπουν οι λεπτομέρειες , μιλάς κανονικά , περπατάς επεξεργάζεσαι το περιβάλλων σου κανείς τις πρώτες πονηρές αταξίες .

5)οι λεπτομέρειες που θα σε ολοκληρώσουν είναι όλα τα υπόλοιπα χρόνια που θα ζήσεις , που θα νομίζεις ότι κάποιος είσαι , ότι κάτι κανείς , τόσα πολλά χρόνια για να κατανοήσεις ότι δεν είσαι αυτός που νομίζεις , ότι δεν είσαι αυτός που έφτιαξες, αλλά λίγες μόνο πινελιές πρόσθεσες σε κάτι για το οποίο δεν το επέλεξες . και το νομίζεις δικό σου . τόσα χρόνια, τόσες πικρές (και χαρές εντάξει) και είμαι μόνο στην αρχή των λεπτομερειών , έχω πολύ δρόμο να χάσω αυτό που νομίζω , ότι νόμιζα ότι είμαι .



υ.γ. σε όλα αυτά υπάρχουν και χιλιάδες άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν τις πινελιές

που βάζουμε στο έργο μας . από τον περίγυρο , από το σχολειό, την τηλεόραση (που καλύτερα να κλείσει) , από το αλκοόλ, τις ουσίες , από την εκάστοτε κωλοδουλεια , από τους φίλους ,

από τα απωθημένα μας , από το άγνωστο , από τα δυο χαμένα χρονιά στο στρατό και άλλο ένα μετά για να συνέρθεις , από τις μακροχρόνιες εξετάσεις (μια ζωή εξετάσεις για να κανεις τι? )

μου 'ρχετε να εκραγώ ..............

υ.γ. στην εικόνα είναι ένας κένταυρος(το γλυπτό είναι έξω από την πινακοθήκη) , μισός άνθρωπος μίσος άλογο

,όσο υπεύθυνος είναι ο κένταυρος που γεννήθηκε έτσι άλλο τόσο υπεύθυνος είναι και

ο καθένας μας για το ότι επιλέγει.

υ.γ. ακούω στις ειδήσεις στο ράδιο 4000 νεκροί από τυφώνα στην μιανμαρ (κάθε φτωχός και η μοίρα του) . τελος καλης πορεια στο ερεβος ..........

υ.γ. όχι τέλος ακομη στο ράδιο παίζει το πεηντ ιτ μπλακ των στοουνς , αλλά από τον ερικ μπαρντον (τον έχω δει να το τραγουδαει , είναι κορυφή ο άτυπος ) σύμπτωση με τις μαυρίλες που έχω.......

Κυριακή, 4 Μαΐου 2008

festival ...bar...bar.....




Στάση πρώτη: γεωπονική αντιαπαγορευτικο φεστιβάλ , φτάνω με το μέτρο στο σταθμό του ελαιώνα , στην ιερά οδό μπερδεύομαι προς τα πού θα στρίψω για την γεωπονική αριστερά ή δεξιά , τελικά ρωτάω κάτι κοπελίτσες και βρίσκω το δρόμο προς τη γεωπονική. Φθάνοντας ακούω ήχους από dub κατευθύνομαι προς τη σκηνή των ντ τζ, ψάχνω έναν φίλο , δεν τον βρίσκω , πηγαίνω στο stage με το live ούτε και εκεί τον βλέπω , έχει παρά πολύ κόσμο , επιστρέφω στους ντ τζ, απολαμβάνω τους ήχους της ρεγγε μουσικής , ένας ζογκλέρ κάνει κόλπα με τη φωτιά , μετά αναλαμβάνει τις μουσικές η’’ αννα μιστικ ‘’ γκουρου γυναίκα ντ τζ στο χορό της ρεγγε , ένας μαύρος κάνει φωνητικά , μετά από λίγο βρίσκω το φίλο, είναι στα παρασκήνια ως κολλητός των ντ τζ , και ο ίδιος μεγάλος ντ τζ σε νταμπ ήχους κλπ…

Τα λέμε λιγάκι ,έχει παρέα και έχει αλλά σχέδια τον αφήνω ,μετά περιπλανιέμαι μέσα στον κόσμο , όλος ο χώρος είναι ασφυκτικά γεμάτος . στην διάρκεια αυτή έχω κατανάλωση ένα καραφάκι μεγάλο τσίπουρο έχω ανάψει κανονικά, σκέφτομαι τι να κάνω , να μείνω μέχρι το πρωί , να πάω σπίτι, η να πάω για μπαροτσαρκα . μετά από σκέψη κατευθύνομαι προς το γκάζι.

Στάση δεύτερη:fantaseed ,είχα έρθει μια φόρα παλιά αλλά δεν θυμάμαι πολλά ,μπαίνω μέσα είναι γεμάτο δεν υπάρχει χώρος πουθενά ,ούτε νερό δεν μπορώ να παραγγείλω , μουσικές καλές ,αλλά φεύγω .

Στάση τρίτη:sodade αποφασίζω να μπω στο sodade για το οποίο τόσα είχα ακούσει όταν άνοιξε, μπαίνω μέσα και μου λέει είσοδο , πρώτο στράβωμα , τέλος μετά από κουβέντα τα βρίσκουμε και με αφήνει να μπω , το μαγαζί και αυτό γεμάτο δεν υπάρχει χώρος να σταθείς πουθενά , διψάω και ούτε στο μπαρ δεν μπορείς να παραγγείλεις , τα Φώτα είναι χαμηλά κάτι που δεν μου αρέσει στα μαγαζιά και οι μουσικές δεν θυμάμαι ακριβώς ,αλλά δεν ήταν του γούστου μου , αποφασίζω να φύγω και από το sodade, αν και ο χώρος είναι καλός γενικά κάτι δεν μου άρεσε .

Στάση Τετάρτη :hoxton εδώ μέσα, έξω ο ίδιος χαμός, πανικός από κόσμο , με λίγη προσπάθεια καταφέρνω να πιω ένα νερό και να ξεδιψάσω , μουσικές 90’ς αλλά ο κόσμος είναι κάπως δήθεν , φεύγω . μέτρο και στάση μοναστηράκι .

Στάση πέμπτη: kinky, εδώ δεν έχει κόσμο, λίγο έξω ,λίγο μέσα βλέπω κάτι γνωστές φάτσες , αλλά δεν μου αρέσει φεύγω .

Στάση έκτη :μαγκαζε , τα τραπεζάκια γεμάτα , στο μπαρ δεν υπάρχει σκαμπό άδειο , η ατμόσφαιρα ειναι καλή ,αλλά δεν έχω όρεξη για ορθοστασία , φεύγω και καταλήγω στο σύνηθες γνωστό μπαράκι.

Στάση έβδομη :pop έχει λίγες παράς έξω μέσα είναι ανεκτικά ,βρίσκω ένα μέρος και ακουμπάω το κορμί μου , αρκετές γνωστές φάτσες ,θαμώνες. Παραγγέλνω μπύρα , ντ τζ ένας τύπος ο οποίος μπορεί να κάνει από το καλύτερο μέχρι το χειρότερο πρόγραμμα για τα γούστα μου, και χθες έκανε το χειρότερο όση ώρα τον άκουγα , (έπαιζε τραγούδια από ελληνικές ταινίες, που τα απεχθάνομαι , μετά έβαζε κάτι σε ροκ και ξανά τα ίδια , ο κόσμος όμως χόρευε αρκετά ) είχε ερωτική ατμόσφαιρα το μαγαζί , χάζευα τον κόσμο ,κάτι υποψίες υπόβοσκαν στον αέρα σαν συννεφάκια αλλά δεν ήταν αρκετές ώστε να δημιουργήσουν βροχή . πίνω την μπύρα σε χαλαρούς ρυθμούς , δεν θέλω να φύγω αλλά νοιώθω κούραση από το περπάτημα και το προχθεσινό ξενύχτι , πάω να πληρώσω , η σερβιτόρα , μου λέει μια μπύρα έχεις ? ναι απαντώ , κερασμένη μου λέει , ευχαριστώ και φεύγω .

Σάββατο, 3 Μαΐου 2008

απο τις 11 στις 7


Νύχτα ατελείωτη η χθεσινή , ποτά στο σπίτι , μπύρες στα δυο μπαρ ,

Συνομιλίες με ανθρώπους και ζώα , γνωστούς και άγνωστους,

Νέες γνωριμίες . νέες διαφωνίες με την παρέα για το

που θα πιούμε τις επόμενες μπύρες ,μετά το τελείωμα από το πάρτι

, χωρίζουμε ,αλλάζουν οι πορείες μας .

μόνος ανηφορίζω την Ερμού που την έχουν κάνει ωραίο πεζόδρομο.

Φτάνω στο άλλο πάρτι στο σύνταγμα , μαζί έχω και ένα

καταπληκτικό βιβλίο καθυστερημένο Δώρο για τη γιορτή μου .

πίνω μπύρα χορεύω , όλοι χορεύουν , είναι σε κατάσταση ,έξαλλης χαράς

και αποσύνθεσης , αγόρια χορεύουν στην πιστά όπου έχει

πάσαλο για στριπτιτζερ , κάνουν φιγούρες τέτοιες που θα τις ζήλευαν

επαγγελματίες, βλέπω γνωστό κομμάτια να κοιμάται στην πιστά ,

τον συνεφέρουν η φίλη του με το αγόρι που έχει χείλη σαρκώδη

και έδωσε το χορευτικό του σόου . άλλο πιτσιρίκι με κοιτάει στα μάτια

έχει κάτι το θηλυπρεπές στο ντύσιμο και στο κούρεμα του , είναι ντυμένο

κάπως, θα έλεγα ηθελημένα ατημέλητο , το καρφώνω στα μάτια μέχρι

που παίρνει το βλέμμα του , επιμένει έχει θράσος , κάνει την κίνηση

έχει απαιτήσεις και διατάζει ‘’ έλα στην τουαλέτα τώρα’’

του λέω διαταγές στη μαμά σου , αμέσως την κάνει ,αρχίζω

να χορεύω ,όπως όλος ο κόσμος άλλωστε , τελειώνω την μπύρα

, έχει αρχίσει να αποχωρεί ο κόσμος μόνο κομμάτια βλέπω

μαζεύω τα δικά μου και βγαίνω στο πρωινό φως

συναντώ δυο σκυλούς , τους μιλάω ανταποκρίνονται ,

φωτογραφίζω την αυγή και τα πρώτα μούρα που συναντώ .

στις 7 πέφτω στο κρεβάτι , σκέφτομαι όλα τα βραδινά , καταλήγω

στο συμπέρασμα πως δεν έχω περάσει άσχημα όταν έχω πάει κάπου μόνος ,

καλή η παρέα αλλά καλά είναι να είσαι και μόνος κάπου , να δεις πως σε προσεγγίζουν τι κινείται γύρω σου , πολλά από αυτά τα χάνεις

όταν είσαι με παρέα ………ξύπνησα με τι ίδιες σκέψεις ,

με λίγο πονοκέφαλο , και κάποια άσχημα όνειρα , που με αναστάτωσαν

λιγάκι ,αλλά τα προσπερνάω , δεν μπορώ να κολλάω στο υπερπέραν

Παρασκευή, 2 Μαΐου 2008

περι ερωτος



Δεν είναι απαραίτητο να απαρνηθεί ο πότης τα λογικά του. Ο εραστής όμως που διατηρεί τα δικά του δεν υπακούει ως το τέλος στο θεό του. Η αποχή ,όπως και η κατάχρηση ,δε δεσμεύουνε παρά μονάχα τον άνθρωπο.

Δεν ξέρω σε ποια άλλη περίπτωση αποφασίζει ο άνθρωπος για αιτίες τόσο απλές και τόσο αναπόφευκτες ,που αλλού ζυγίζεται το επιλεγμένο αντικείμενο με τέτοια ακρίβεια στο ακαθόριστο βάρος του της απολυσάσης , που έχει περισσότερες ευκαιρίες να ζυγίσει γυμνή την ύπαρξη ο ερασιτέχνης των αληθειών. Ξεκινώντας από ένα ξεγύμνωμα ισοδύναμο με τον θάνατο ,από μια ταπείνωση που ξεπερνάει εκείνη της ήττας και της προσευχής , θαυμάζω κάθε φορά που βλέπω να αναπλέκεται η ίδια η περιπλοκή των αρνήσεων ,των εύθηνων ,των συναλλαγών ,οι φτωχές εκμυστηρεύσεις ,τα εύθραυστα ψέματα ,οι εμπαθείς συμβιβασμοί ανάμεσα στην ηδονή του Άλλου, τα τόσα δεσμά που είναι αδύνατον να σπάσει κανείς μόνος του ,αλλά που λύνονται παρ’ ολ’ αυτά τόσο γρήγορα. Αυτό το μυστηριώδες παιχνίδι ,που προχωρεί από τον ερωτά ενός ανθρώπου ,μου είχε φανεί αρκετά όμορφο για να του αφιερώσω ένα μέρος της ζωής μου. Οι λέξεις μας ξεγελάνε ,όταν η λέξη<< ηδονή>> κρύβει αντιφατικές πραγματικότητες ,όταν περιλαμβάνει ,σύγχρονα ,τις έννοιες της ζεστασιάς ,της γλυκύτητας ,της αγωνιάς και του σπαραγμού. Η μικρή άσεμνη φράση του Ποσειδωνίου γύρο από την τριβή δυο μορίων σάρκας , που σε έχω δει να αντιγράφεις με μια επιμέλεια φρόνιμου παιδιού στα σχολικά σου τετράδια , δεν προσδιορίζει το φαινόμενο του ερωτά όχι περισσότερο απ’ όσο μια χορδή που αγγίζουμε με το δάκτυλο εξηγεί το φαινόμενο του ήχου. Δεν προβάλει τόσο την ηδονή ,όσο την ίδια την σάρκα ,αυτό το όργανο το φτιαγμένο από μυς ,αίμα κι’ επιδερμίδα ,αυτό το άλικο σύννεφο που έχει για αστραπή του την ψυχή.

Κι ομολογώ πως το λογικό σαστίζει μπροστά στο θαύμα αυτού του ίδιου του έρωτα , μπροστά σ’ αυτήν την αλλόκοτη ιδεοληψία που τα φέρνει έτσι ώστε αυτή η ίδια η σάρκα μας , που μας απασχολεί τόσο λίγο αν και συνθέτει το ίδιο μας το κορμί , που δεν μας ανησυχεί παρά μονάχα για να την πλύνουμε , να την θρέψουμε κι’ αν είναι δυνατόν ,να την εμποδίσουμε να υποφέρει, μπορεί και μας εμπνέει ένα τόσο δυνατό πάθος για χάδια ,μόνο και μόνο γιατί διεγείρεται από μιαν προσωπικότητα διαφορετική από τη δική μας , ή γιατί αντιπροσωπεύει κάποια σχήματα καλλονής , πάνω στα οποία ,άλλωστε ,οι καλλίτεροι κριτές δεν συμφωνούνε . εδώ , η ανθρώπινη λογική μένει απέξω ,όπως και στις αποκαλύψεις των μυστήριων . η λαϊκή παράδοση δε γελάστηκε ,όταν έβλεπε πάντα στον ερωτά μια μορφή μύησης ,ένα από τα σημεία συνάντησης του μυστικού με το ιερό. Η σεξουαλική εμπειρία παραβάλλεται ακόμη με τα Μυστήρια ,γιατί η πρώτη της επαφή δημιουργεί στον αμύητο την εντύπωση ενός τυπικού λίγο πολύ τρομακτικού ,που το χωρίζει μια σκανδαλώδης απόσταση από τις καθημερινές λειτουργίες του ύπνου , του πιοτού και του φαγητού, και γίνεται αντικείμενο αστεϊσμών ,ντροπής ή τρόμου. Ίδια με το χορό των μαινάδων ή με το ντελίριο των Κορυβαντων , ο έρωτας μας, μας σέρνει σ’ ένα διαφορετικό σύμπαν , στο οποίο μας απαγορευτεί να φτάσουμε σ’ άλλους καιρούς και στο οποίο παύουμε να προσανατολιζόμαστε μόλις σβηστεί η ορμή και λυθεί η μαγεία της απόλαυσης …

Μερικές απόψεις περί έρωτος από το βιβλίο της Μαργκεριτ Γιουρσεναρ ‘’ Αδριανού Απομνημονεύματα ‘’. Αυτά τα λόγια είναι γραμμένα στον πρόλογο του βιβλίου ένας από τους καλύτερους πρόλογους στα θέματα του ερωτά ,της ηδονής του θανάτου και της ζωής .

Πέμπτη, 1 Μαΐου 2008

ολα μαζι την ιδια στιγμη....


Νοιώθω παγωμένος και αποξηραμένος μαζί σαν το ξεροχιονο όπου έχει εξατμιστεί η υγρασία του. Κάνω πράγματα ,αλλά χωρίς να διακατέχει κάποια διάθεση , ούτε την σημερινή βόλτα στην ακρόπολη και στην πλάκα ευχαριστήθηκα , το μυαλό μου κάπου έχει αγκιστρώσει . σήμερα δεν με αναζήτησε κανείς στο τηλέφωνο ,αυτό μερικές φορές με ανησυχεί αλλά μου αρέσει να μην με ενοχλούν κάποιες στιγμές ,συνήθως γίνεται να σε ενοχλούν όταν δεν θες και το ανάποδο. Σήμερα δεν ήξερα αν ήθελα παρέα η όχι , προτίμησα να μην ενοχλήσω κανέναν από τους φίλους και δεν με ενόχλησε και κανείς, μάλλον θέλω κάτι νέο στη ζωή μου.

Άργησα να ξυπνήσω και δεν είχα διάθεση για πολλά ,μετά το χθεσινοί ξενύχτι.

Έκανα τη βόλτα μου στην αρεοπαγίτου , κατέβηκα προς θησείο μέσα από τα αρχαία και ανηφόρησα την μητροπόλεως προς το σύνταγμα . επέστρεψα ζέστανα χθεσινό φαγητό ,διάβασα λιγάκι το ‘’ανατολικό τέλος ‘’ του Γιώργου ζαρκαδακη (πολύ καλό οποίος το βρει ας το διαβάσει αναφέρεται στα 80’ς στο Λονδίνο) και μετά πήγα να δω σινεμά . μια δανέζικη ταινία το ‘’πώς να ξεφορτωθούμε τους άλλους’’ ,αρκετά καλή ταινία με κοινωνικό περιεχόμενο .

Το προηγούμενο βράδυ όμως ξενύχτησα και ήπια αρκετά .είχαμε κανονίσει να βρεθούμε στο ποπ μετά τον αγώνα (είναι ποδοσφαιροφιλοι , εμένα και να το καταργήσουν τώρα καρφάκι δεν μου καίγεται). φτάνω πρώτος στο μπαράκι που συχνάζουμε , έχω πιει ,ήδη τρία κοκτέιλ σπίτι . μπαίνω μέσα είναι γεμάτο , ακουμπάω δίπλα στην πόρτα στην κολώνα . κοιτάω για καμία γνωστή φάτσα ,αλλά έχει τόσο κόσμο που δεν μπορώ να δω . παραγγέλνω μπύρα . δίπλα διάφορα άτομα , κάποια στιγμή κάνει την εμφανίσει του ένας γνωστός με τον οποίο δεν έχουμε μιλήσει , με κοιτάει συστηνόμαστε λέμε τα σχετικά ,αλλά η κουβέντα πάγωσε έμεινε εκεί. Είμαι περιτριγυρισμένος από την παρέα του η οποία μάλλον άλλαξε κάποια στιγμή(περίμενε κι αυτός αρκετά άτομα ) . στη δεύτερη μπύρα έρχονται δυο φίλοι και ένα ζευγαράκι , αλλά σκάει μύτη και το μωρό(Α) και είναι στην παρέα του τύπου που μίλησα . με έχει εντοπίσει , αλλά είναι εκεί με την παρέα του ,κάποια στιγμή μιλάμε από μακριά , μετά όπως έχουμε αλλάξει θέσεις λέμε και ένα γεια από κοντά . η παρέα μου έχει μεγαλώσει κι άλλο , πιο μέσα βλέπω ένα τυπάκοι που μιλάμε στο space αλλά τώρα κατάλαβα ποιο είναι .πηγαίνοντας προς τουαλέτα το κοιτάω κάπως επίμονα με κοιτάει αλλά δεν έχει καταλάβει ποιος είμαι ,στην επιστροφή του μιλάω , είναι φιλικό και χαρούμενο , ίσως υπάρξει προοπτική . τρίτη μπύρα ή Τετάρτη βγαίνω έξω να δω τι παίζει ,έχει αρκετό κόσμο , ξαφνικά σκάει ένα άλλο μωρό που είχαμε γνωριστεί εκεί ,μιλάμε είναι πάντα φιλικό όταν το βλέπω αλλά σε δυο μηνύματα που του έχω στείλει δεν απάντησε , του λέω είσαι αλλιώς τη νύχτα , κάνει τα δικά μέσα έξω ,δεν έχει ησυχία γνώρισα και δυο φίλους του καλά παιδία μου φάνηκαν .το ζευγαράκι της παρέας μου έχει φύγει ,αλλά ήρθε άλλο παρέα με μια φίλη τους. κάποια στιγμή μετά από ώρα μας συστήνουν , ενδιαφέρον μου φάνηκε ,αλλά είναι ξενιτεμένη όποτε θα τα λέμε μέσω μεηλ.

Οι μουσικές είναι καλύτερες από κάθε φορά , ακόμη και οι φίλοι μας που ήρθαν για πρώτη φορά έχουν ενθουσιαστεί .ο κόσμος έχει κάπως αραιώσει το μωρό (Α) λικνίζεται στους ρυθμούς της μουσικής , κάποιες στιγμές με ακουμπάει , δεν λέει τίποτα . πέμπτη μπύρα , πηγαίνω τουαλέτα ,επιστέφω και το μωρό έχει φύγει και σε λίγο αποχωρεί και το άλλο μωρό με την παρέα του. Πίνω την μπύρα ,και την κάνω μόνος έχει πάει πέντε ανεβαίνω προς σύνταγμα . στο σύνταγμα συναντώ έναν ξάδερφο του κολλητού μου που είχε φύγει νωρίς από το μπαράκι, είχαν βρεθεί το Πάσχα στο χωριό τους και ρώτησε τον κολλητό τι κάνω . με αυτόν είχαμε βρεθεί για λίγο στο στρατό , άκουσα το επώνυμο του και τον ρώτησα αν έχει σχέση με το φίλο μου και μου λέει είναι ξαδέρφια. Από τότε τον έχω συναντήσει ελάχιστες φορές ,αλλά είναι περίεργο μερικές φορές να μιλάς για κάποιο άτομο που έχεις να το δεις

χρόνια και να το συναντάς τυχαία στο δρόμο . τα πάμε λιγάκι και ίσως περάσει από το πάρτι στο mad Παρασκευή .φτάνω σπίτι τρώω παγωμένο φαγητό , κοιμάμαι ,βλέπω ανήσυχα όνειρα , ξυπνάω και στο ναύλο μου γυρίζει όλη η χθεσινή νύχτα . την ίδια μέρα, την ίδια ώρα, είδα όλα τα άτομα που με έχουν απασχολήσει τον τελευταίο καιρό και αλλά νέα . κάποιες στιγμές δεν ήξερα προς τα πού να στρέψω το βλέμμα μου ,αν ήμουν σε καλή διάθεση ίσως να μιλούσα περισσότερο να προχωρούσε κάτι ,αλλά ήταν όλο τόσο ξαφνικό ,είχα πραγματικά μείνει έκπληκτος .

Δεν αντιδρούσα φυσιολογικά ,απλά παρατηρούσα σαν να μην συνέβαινε τίποτα .






22/8/2017 - horizon - anafi